Keltisch

Gehoornde figuur, gezeten met gekruiste benen, omringd door dieren. Verschijnt op de Gundestrup-ketel. God van het wild, van overvloed, van de cyclus van leven en dood in het bos.

Eén godin in drie gedaanten: dichteres, smid, geneeshelster. Patroon van de heilige bron, het haardvuur, het gesmede zwaard. Later versmolten met de christelijke Sint Brigid.

Heldhaftige strijder die in zijn "warp-spasm" letterlijk van vorm veranderde — niet beheersing, wel transformatie door woede. Stierf staand, vastgebonden aan een steen, zijn vijanden te bang om dichtbij te komen.

Verscheen voor de strijd als raaf op het slagveld. Voorspelde wie zou sterven. Cú Chulainn weigerde haar liefde — daarom kraste zij hem.

Reed over de zee als ware het een vlakte. Beheerder van Tír na nÓg, het land van de jeugd. Vader van helden, koning van het Eiland van Vrouwen.

Begon als jongen Gwion Bach, dronk per ongeluk drie druppels van Ceridwens ketel. Werd door haar achtervolgd, veranderde in haas, vis, vogel, korrel. Werd gegeten. Herboren als Taliesin. Wist alles.

Werd niet toegelaten in het hof totdat hij elke vaardigheid bewees die alle andere goden samen hadden. Smid, dichter, krijger, geneeshelster, magier — alles in één.

Bracht een jaar lang inspiratie en wijsheid bijeen in haar ketel voor haar lelijke zoon. Drie druppels spatten op de bewaker, Gwion. Hij kreeg de gave bedoeld voor haar zoon. Zij joeg hem achterna in elke vorm.

Liet zijn hoofd afhakken na een rampzalig huwelijk van zijn zuster met de Ierse koning. Zijn hoofd sprak nog jaren door met zijn gezellen voordat het in Londen werd begraven.

Heuvel-godin van Knockainey. Wie de soevereiniteit van Ierland wilde, moest met haar trouwen. Zij koos wie regeerde — niet andersom.

Reusachtig, gulzig, sterk, met een knots zo groot dat één einde kon doden en het andere weer tot leven wekken. Bezat een ketel die nooit leeg raakte, en een harp die de seizoenen kon doen draaien. Niet verfijnd, wel onmisbaar.

Verschijnt als bleke, lange oude vrouw in winter; soms als jonge maagd Brigid in lente. Vormt het Schotse en Ierse landschap door rotsen uit haar mantel te laten vallen. Heerst over de wilde dieren. Wie haar respect betoont in het barre seizoen, krijgt voorraad voor het volgende.